زمینه و اهداف: استرس روانی اجتماعی یکی از مباحث مهم و کلیدی در امر بهداشت روان جوامع بشری محسوب می شود. این مطالعه به منظور رتبه بندی رویدادهای استرس زای زندگی در جمعیت عمومی شهر تبریز-ایران صورت گرفته است.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی-مقطعی با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای و سیستماتیک 600 نفر از افراد بالای 18 سال در شهر تبریز انتخاب شدند. با توجه به تفاوتهای فرهنگی-اجتماعی تغییراتی در پرسشنامه هولمز و ریهی بعمل آمد و پرسشنامه ای شامل 50 رویداد استرس زا ساخته شد. از آزمودنی ها خواسته شد میزان استرس زایی هر رویداد را با دادن نمره ای بین 20-0 مشخص نمایند. از آنالیز آماری متناسب جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده گردید.یافته ها: ''مرگ فرزند'' بیشترین نمره استرس زایی (std error=0.005 و mean=19.75) و تعطیلات تابستانی کمترین نمره استرس زایی std error=0.23) و mean=4.06) را به خود اختصاص دادند. بعد از مرگ فرزند رویدادهای زیر به ترتیب جزو ده رویداد اول استرس زا قرار گرفتند: مرگ همسر، خیانت همسر، زندانی شدن، اعتیاد، طلاق، مورد تهمت واقع شدن، ازدواج ناموفق، فرار یکی از افراد خانواده از منزل، مرگ عضو نزدیک خانواده (غیر از همسر و فرزند). در مقایسه میانگین کلی نمرات استرس زایی، زنان نسبت به مردان بطور معنی داری نمره بالاتری را برای رویدادها اختصاص دادند.نتیجه گیری: تفاوتهای فرهنگی اجتماعی و بویژه نقش جنسیت در رتبه بندی و کمی سازی رویدادهای استرس زا باید مورد توجه قرار گیرد. با وجود این هنوز رویدادهای مشترکی به ویژه در میان ده رویداد اول استرس زا در فرهنگ های مختلف وجود دارند که اثرات استرس زایی مشابهی را اعمال می کنند.

هدف: این پژوهش با هدف بررسی ارتباط رویدادهای منفی زندگی و سطح حمایت اجتماعی ادراک شده با شدت افسردگی در افراد افسرده و مقایسه آنها با افراد غیرافسرده انجام شده است. روش: آزمودنی های پژوهش را 153 نفر (91 بیمار افسرده و 62 نفر غیرافسرده) تشکیل داده اند که به کمک پرسشنامه های رفتارهای حمایت گرانه اجتماعی، فهرست رویدادهای زندگی و آزمون افسردگی یک مورد ارزیابی قرار گرفته اند. داده های پژوهش به کمک آزمون آماری t و ضریب همبستگی تحلیل شده اند. یافته ها: این بررسی نشان داد که بین رویدادهای منفی زندگی و افسردگی، همبستگی مثبت و بین حمایت اجتماعی استرس زای تجربه شده در دو گروه نشان داد که افراد افسرده رویدادهای منفی بیشتری را تجربه کرده اند. افزون برآن، میانگین حمایت اجتماعی ادراک شده نیز در افراد افسرده به طور معنی داری پایین تر از افراد غیرافسرده بوده است. نتیجه: به طور کلی نتایج پژوهش نشان دهنده تاثیر رویدادهای منفی زندگی در بروز یا تشدید افسردگی و نقش تعدیل کشنده حمایت اجتماعی در بروز یا تشدید آن است.

امروزه یکی از مشکلات اجتماعی، روانی وجود استرس یا فشار روانی ست که واکنش افراد به این رویدادها متفاوت است، یکی از این واکنش ها خودکشی و اقدام به خودکشی است. در این پژوهش به بررسی رویدادهای استرس زا در افراد اقدام کننده به خودکشی طی سالهای 76 و 77 در استان ایلام پرداخته شده است. مطالعه بصورت  توصیفی- مقطعی و روش نمونه گیری در دسترس بود. تعداد افراد مورد مطالعه 184 نفر بود که رفتار اقدام به خودکشی داشتند و معادل آن یک گروه، به عنوان گروه گواه انتخاب شدند. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه یا سیاهه رویدادهای پیکل و همکاران جمع آوری گردید. نتایج نشان داد مهمترین رویدادهای استرس زای این افراد مشکلات خانوادگی، درگیری و تنبیه بدنی، کنترل بیش از حد بر رفتار افراد، اختلافات خانوادگی و بیماری شخص، از دست دادن یک شی با ارزش، مشکلات مالی و بیکاری، شکست در امتحان، بهم خوردن نامزدی، تخلف از قانون و سایر عوامل ناشناخته بود. با توجه به نتایج این بررسی شناسایی افراد در معرض خطر و برگزاری کلاسهای آموزشی برای خانواده ها و تقویت تیمهای درمانی، روانپزشکی و روانشناسی، مشاوره و تقویت سیستمهای حمایت اجتماعی- اقتصادی می تواند در امر پیشگیری از خودکشی و کاهش این آسیب اجتماعی نقش داشته باشد.

زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه شوخ طبعی و رویدادهای منفی زندگی با افسردگی در دانشجویان دانشگاه تبریز بود.مواد و روش کار: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان دانشگاه تبریز بودند که از این تعداد 200 نفر (100 دختر و 100 پسر) به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس شوخ طبعی خشوعی، فهرست رویدادهای زندگی و آزمون افسردگی بک استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که افسردگی با شوخ طبعی رابطه منفی و معنی دار و با رویدادهای استرس زای زندگی رابطه مثبت و معنی دار دارد. همچنین بین شوخ طبعی با رویدادهای زندگی رابطه منفی و معنی دار وجود داشت. از سویی نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیرهای شوخ طبعی و رویدادهای استرس زای زندگی توان پیش بینی معنی دار افسردگی را دارند.نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد که با افزایش شوخ طبعی و کاهش عوامل استرس زای زندگی دانشجویان می توان میزان افسردگی آنها را تقلیل داد.

سابقه و هدف: اختلالات خلقی از جمله افسردگی شایع ترین و مهم ترین اختلالات روانی در دوره بعد از زایمان می باشند و رویدادهای استرس زای زندگی که در طول حاملگی یا نزدیک به زمان زایمان رخ می دهند، احتمال افسردگی پس از زایمان را افزایش می دهند. این رویدادها توانایی بالقوه ای برای تغییرات شیوه زندگی دارند و با بیماری های جسمی و اختلالات روانی نظیر افسردگی در ارتباط هستند. مطالعات بسیاری از جمله مطالعات هولمز و راهه نشان داده اند که بین فراوانی و شدت این رویدادها و احتمال وقوع بیماری ها در آینده نزدیک ارتباط وجود دارد، بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی شیوع افسردگی پس از زایمان و ارتباط آن با رویدادهای استرس زای زندگی انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه به روش مقطعی روی 975 زن که از 7 آبان تا 16 آذرماه 1384 به مراکز بهداشتی درمانی شهر کرمانشاه مراجعه کرده بودند، انجام گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه افسردگی پس از زایمان ادینبورگ (EPDS ) و مقیاس درجه بندی سازگاری مجدد اجتماعی (SRRS ) بود. اطلاعات به روش مصاحبه با زنان مورد پژوهش جمع آوری گردید. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی، آزمون های کای دو، فیشر و آنالیز رگرسیون لجستیک استفاده شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که 17.5 درصد از افراد مورد مطالعه افسردگی داشتند. همچنین نتایج حاکی از آن بود که از بین رویدادهای استرس زا، تغییر قابل ملاحظه تعداد بگومگو با همسر (P<0.001)، مشکلات با خانواده همسر(P=0.001)، آغاز یا پایان یک دوره تحصیلی (P=0.015)، تغییر محل سکونت (P=0.017)، جدایی زوجین (P=0.026)، از دست دادن ملکی که در گرو بوده است (P=0.037) و تغییر ساعات خواب (P=0.049) بیشترین ارتباط را با افسردگی پس از زایمان داشتند. همچنین در این مطالعه بین تعداد و شدت رویدادهای استرس زای زندگی و افسردگی پس از زایمان ارتباط معنادار یافت شد (P<0.001).بحث: با توجه به شیوع نسبتا بالای افسردگی پس از زایمان و ارتباط آن با رویدادهای استرس زا زندگی پیشنهاد می شود که به بهداشت روانی زنان توجه بیشتری شود و در این خصوص برنامه های آموزشی و حمایتی و شیوه های مقابله با افسردگی و استرس در دوران بارداری و پس از زایمان مد نظر قرار گیرد.

هدف این پژوهش، مقایسه استرس شغلی، رویدادهای استرس زای زندگی و سبک های مقابله در کارکنان نوبت کار و غیر نوبت کار بود. این پژوهش از نوع مقایسه ای می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان یکی از کارخانه های صنعتی در شهر اصفهان بود. از این جامعه، تعداد 90 نفر (45 نفر نوبت کار و 45 نفر غیرنوبت کار) با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. سپس مقیاس استرس شغلی با ابعاد محیط فیزیکی، تعارض نقش و ابهام نقش (هلریگل و سولکام، 1996)، مقیاس درجه بندی سازگاری مجدد اجتماعی (هلمز و راهه، 1967) و مقیاس سبک مقابله ای با ابعاد سبک مقابله ای کارآمد و ناکارآمد (کارور شیر و وینتراب، 1989) توسط کارکنان تکمیل گردید. یافته ها با استفاده از آزمون مانوا تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین کارکنان نوبت کار و غیرنوبت کار از نظر استرس شغلی، ابعاد آن، رویدادهای استرس زای زندگی، سبک های مقابله ای کارآمد و ناکارآمد تفاوت معنی داری وجود دارد. بدین ترتیب که کارکنان نوبت کار، از نظر استرس شغلی، ابعاد آن، رویدادهای استرس زای زندگی و سبک های مقابله ای نمره هایی بیشتر از غیرنوبت کارها کسب کرده و این نشانگر اهمیت رابطه نوبت کاری با استرس است.متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

مقدمه: استرس عبارت است از شرایطی که موجب تنش، دگرگونی بدنی و روانی، ناخشنودی و ناراحتی فرد می شود. بین استرس ها به صورت رویدادهای بزرگ و استرس های کوچک زندگی روزمره تفاوت وجود دارد. با توجه به گستردگی استرس ها و متفاوت بودن آنها در نواحی مختلف کشور، بر آن شدیم که فراوانی و شدت استرس های روحی را در نواحی مرکزی ایران بررسی کنیم.روش کار: این مطالعه یک مطالعه مقطعی - تحلیلی می باشد که در تابستان 1381 بر روی 6000 نفر از افراد بالای 19 سال منتخب مناطق شهری و روستایی اصفهان، اراک و نجف آباد به عنوان بخشی از برنامه ارزشیابی سالانه قلب سالم انجام گرفته است. نمونه گیری به شیوه خوشه ای تصادفی بوده و اطلاعات بر اساس GHQ12 و پرسش نامه تعیین فراوانی و شدت موارد استرس زا جمع آوری شد. شدت و میزان اثرگذاری بر اساس ارزیابی تاثیر استرس بر سلامت خود فرد مورد پرسش گری قرار گرفت و آنالیز نتایج بر اساس تست کای دو انجام گرفت.نتایج: از 6000 نفر مورد مطالعه، 50.6 درصد مرد و 49.4 درصد زن، با میانگین سنی 15.67±40.47 و 15.15±40.25 سال بودند. درصد زنان با نمره GHQ بالا در کل از مردان بیشتر بود که این افزایش در شهرستان اراک بالاتر بود. ضمنا درصد افراد غیر متاهل و شهری با استرس بالا در مقایسه با متاهلین و ساکنین روستا با بیشترین موارد استرس بالا بیشتر بود (p≤0.05). بیشترین موارد استرس زا؛ مشکلات اقتصادی، اجتماعی و شغلی بود و موثرترین موارد؛ مرگ، روایدادهای خانوادگی و اقتصادی بوده است.نتیجه گیری: بررسی وضعیت استرس در نواحی مرکزی ایران، به عنوان یکی از شاخص های شیوه زندگی نشان دهنده بالا بودن سطح استرس در جامعه می باشد که اجرای طرح های مداخلاتی جامعه نگر برای بهبود شیوه زندگی و کاهش استرس ها ضروری به نظر می رسد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.